Van idee naar illustratie: een kijkje in mijn atelier

Mijn schoonzus was jarig en had herfstframbozen op haar verlanglijstje. Klinkt simpel, toch? Niet dus. De week zat bomvol, en naar het tuincentrum een paar dorpen verderop rijden… daar kwam het niet van.

Online op Jacht naar Frambozen

Dan maar online speuren in het wemelende web. Al snel ontdekte ik dat er frambozen in duizend-en-één soorten bestaan. Welke zou zij willen? Ik gooide lukraak wat planten in mijn virtuele mandje… tot ik zag dat de bezorgkosten duurder waren dan de frambozen zelf. Ai. Dan maar een waardebon.

En… misschien een papieren framboos? Een beetje in de sfeer van oude botanische illustraties. Het idee voor een nieuwe collage was geboren.

Kleurpalet Onder de Loep

Ik ging op zoek naar inspiratie en referenties. Ik zocht frambozenafbeeldingen en bestudeerde de exemplaren in onze eigen tuin. Kleurpalet? Donkergroene bladeren met een licht-turkooizen achterkant. Witroze bloesems met kaneelgele kroontjes. En sappige vruchten in rosépaars tot granaatappelrood. Genoeg gezien, tijd om verf te mengen!

Gellyplate-verslaving

Elke stap in het collageproces biedt een kans om nieuwe technieken te testen. Begin dit jaar kocht ik een A5-gellyplate en sindsdien ben ik hooked. Het is zó leuk om verf uit te rollen, texturen erin te krassen en af te drukken op allerlei papiersoorten. Je kunt het resultaat niet helemaal sturen en juist daardoor ontstaan verrassingen waar ik collagemateriaal uit kan halen. Texturen die op het eerste gezicht totaal mislukt lijken, blijken vaak goud waard.

Een Schets als Startpunt

Terwijl het materiaal droogt, schets ik alvast een compositie. Dat is mijn vertrekpunt. Tijdens het knippen duiken er vaak spontaan nieuwe ideeën en onverwachte vormen op. Kleine cadeautjes van het proces waar ik gretig gebruik van maak 😉.

Compositieschets: check. Papier met handgeverfde texturen: check. Knippen, snijden, samenstellen: go!

Spelen met Laag op Laag

Ik trek de vormen van mijn compositie over op transparant architectenpapier. Zo kan ik schuiven en kijken welke texturen het beste werken voordat ik ga knippen. Vaak blijkt de eerste keuze toch niet zo briljant. Maar dat is het fijne van collage: zolang het niet opgeplakt is, is niets definitief. En zelfs wél opgeplakt? Dan plak je er gewoon weer iets overheen. Zo groeit het beeld laag voor laag onder mijn handen.

Mijn Eerste Timelapse

Benieuwd hoe al die losse stukjes uiteindelijk een framboos werden? Ik probeer in deze blog iets nieuws: een timelapse van mijn collageproces. Hierin krijg je een exclusief kijkje in mijn atelier en zie je het hele proces in een paar minuten samenkomen. De belichting springt af en toe heen en weer door de zon en wolken (leerpuntje voor de volgende keer), maar dat past stiekem wel bij het proces: steeds veranderend en in beweging.

Heb jij weleens een collage gemaakt met zelfgemaakte texturen? Of wil je vaker een timelapse zien van mijn creatieve proces? Ik ben benieuwd. Vertel het in de reacties hieronder!